Stupid spacE

 

  

 

หลังจากที่ทิ้ง space ล้างมานับแรมปี.....เอิ๊กกกเลยถือโอกาสอัพรูปที่อัพไว้ใน mtp+hi5 มาลงในนี้ด้วยซะเลย

 

วันที่ 3 ไปโรงพยาบาล แอบถ่ายมาได้แค่นิดเดียว ชื่อโรงพยาบาล ซันจวินจ่งอีเยวี่ยน ส่วนวันที่ 4 ไม่ค่อยมีไร ไปซื้อของที่ไหนก็ไม่รู้...รู้แต่ได้ลิงมา 3 ตัว (ของเล่น) ตลอด 10 วันที่อยู่ไต้หวัน มีวันที่แดดออก 3 วัน -*- เซ็งจิงๆ วันที่ 6 ไปถ่ายที่สวนสาธารณะแถวบ้าน แต่ช่วงเช้า ฝนตกปอยๆ แดดออกกเอาตอนบ่ายๆ นู่น ช่วงที่ไปกินข้าวกับไปแถวซือต้าพอดีเลย ก็ยังดีว่ะ ตอนกลางคืนมีถ่ายที่ซีเมินติง (ไปหาซื้อรองเท้าให้ไอ้หมิงโดยเฉพาะเลยน่ะเนี่ย) แล้วขากลับแวะไปที่ CKS memorial hall เพื่อไปถ่าย ตัวอักษร ที่ไอ้บ้า อาเปี่ยน (นายกปัจจุบัน) จะเอาถอดออก เปลี่ยนเป็นอีกคำ....(ดูเป็นเรื่องงี่เง่างายไม่รู้ แต่ชอบ 4 ตัวนี้มากกว่า ฟ้อนใหม่......อุบาศว์มากกกก แถมตัวหนังสือดูยุ่งๆ...น่าเกลียดที่สุด!!!)

ส่วนวันที่ 8 ไปเจอไอ้เคที่ เคอจี้ต้าเสวียเพื่อไป งาน IT ที่ world trade (ไปพร้อมแก๊ง เด็กอินโด....เยอะโคตรรร) แล้วเลยไป taipei 101 ถ่ายไปไม่ค่อยเยอะเลย....แดดออกอีกวัน...จากนั้นก็เปลี่ยนไปถ่ายบรรยากาศกลางคืนที่ กงกว่าน แล้วก็กลับบ้าน...เดินจนเมื่อยเลยตรู....!!!-*- ส่วนวันที่ 9 แน่นอนไม่ถ่ายไรมากมาย...แอบเสียดาย เพราะไม่ได้ติดกล้องไปด้วย ได้ถ่ายอีกทีก็นู่น.....เย็นๆ.....เศร้าจริงๆ เป็นงานแต่งของญาติ...เอิ๊กก เมาเลยตรู

วันนี้ได้ไป present thesis's มา...ตอนแรกก็เข้าใจกันว่าเป็น final แต่สุดท้ายแล้ว final ก็กลายมาเป็น 30 ต.ค.

ตอนที่ present ออกเป็นคนแรก ตอนนั้นไม่ได้รู้สึกเครียดอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะบรรยากาศรู้สึกว่าเป็นกันเอง เหมือนมาพูดคุยกับอาจารย์

แต่ว่าทำไมน่ะ....พอเสร็จแล้ว...จนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน...ตอนที่อาจารย์เริ่ม critic เริ่ม comment ก็รับฟังอย่างตั้งใจ ถึงจุดแก้ไขที่ควรจะไปแก้

แต่ว่า.....ทำไมน่ะ....ที่พอกลับถึงหอ...รู้สึกถึงบรรยากาศความเครียดของการทำทีสิสที่มันพรั่งพรูเข้ามาโดยไม่รู้ตัว

เหมือนกับว่าอยู่ๆ ก็มีแต่เรื่องซวยๆ ด้วยนอกเหนื่อจากแรงกดดันจากทีสิส ..เมดที่ห้อง ทำห้องเลอะ แล้วมาเลอะส่วนที่เราใช้นอนประจำ....พอเราถามว่า แล้วจะเช็ดให้มั๊ย กลับได้คำตอบแค่ว่า...ยัง ชั้นไม่ได้ต้องการฟังคำนี้.....เพราะรู้อยู่แล้วว่างานยังไม่เสร็จ...แต่สิ่งที่ต้องการจะรับรู้คือ...มึง..จะเช็ดให้กรูรึเปล่า...ตลอด 5 ปี ที่อยู่กับมัน...กรูนับครั้งได้ว่ามันเช็ดพื้นไปกี่ครั้ง

กูไม่เคยเจอเลย ที่มันจะเช็ดพื้นห้องโดยที่กูไม่ต้องบอก...วันนี้เลยเดือด หลังจากที่ความรู้สึกของแรงกดดันจากทีสิสมันเริ่มพรั่งพรู

จากนั้นอีกสักพัก ก็ดันมีเพื่อนอีกคนทำน้ำซุปหกเลอะ ตรงจุดที่กูนั่งทำงานอยู่อย่างหงุดหงิดหลังจากประโยคของเมดคนแรก...ทำให้รู้สึกเหมือนควันมันระเบิดออก....

ณ วินาทีนี้ ทำให้รู้ได้เลยว่า ตอนแรกที่เราไม่ได้เครียด....แต่....จริงๆ แล้วตัวเราเองกดดันไม่ใช่น้อย.....เริ่มหงุดหงิดตั้งแต่เมื่อไหร่ตอบไม่ได้ แต่อยู่ๆ ความรู้สึกที่ไม่อยากทำทีสิสก็ผุดขึ้นมาแล้วอยู่แว๊บนึง.....แล้วก็จางหายไป....ตอนนี้อยู่ในสภาวะที่.....จะว่าเซ็งก็คงใช่...จะว่าเบื่อก็เริ่มเบื่อ...ขี้เกียจก็ขี้เกียจ...เหมือนกับตรวจแบบบ่อยๆ กลับไม่ได้อะไรเลย....เหมือนจะได้ แต่ก็ไม่ใช่....ตอนตรวจอาจารย์ไม่ได้ชี้ขอบกพร่องตรงนี้ แต่พอมาถึงวันนี้ กลับรู้สึกว่าเหมือนกับโดนอะไรมากระแทกที่หลังหัวอย่างแรง....เห้อ...ถึงตอนนั้นจะรู้สึกเฉยๆ เหมือนรับฟังได้...แล้วก็รับฟังแบบขำๆ ซะด้วย แต่กลับกลายเป็นว่า....ตัวเราเองเริ่มความรู้สึกที่กดดันตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วไหนจะเรื่องความซวยต่างๆ ที่มันพรั่งพรูเข้ามาโดยไม่รู้ตัว ที่ติดๆ กันอีก

ตรวจทีสิส....ให้อาจารย์ช่วยตรวจงาน....ตอนนี้มานั่งคิด...ทำไมอาจารย์ไม่เช็กให้แต่ต้นน่ะ....เป็นแบบนี้หลายครั้งมาก....แล้วนึกจะตรวจระเอียด ก็ต้องมานั่งแก้ทำใหม่หมดอีกรอบ

จนมาวันนี้....ก็ดีใจที่อาจารย์ก็มีช่วย....แต่คิดๆ ไปก็เสียใจกับคำพูดอาจารย์ (เข้าใจน่ะว่ากะเล่นมุกขำๆ แต่คำพูดนั้นๆ ในบางประโยค พอกลับมาย้อนนึก...มันแอบคิดไปโดยไม่รู้ตัว)

ทำแค่จบ...ช่างมันได้มั๊ยเนี่ย.....ไม่เรียนต่อแล้วอินทีเรีย......คงอีกไม่นาน...จะสิ้นสุดกับอินทีเรียแล้ว ถึงจะไม่อยากออกไปทำงานตอนนี้....แต่..ทีสิส....เข้าใจแล้วทำให้คนเครียดได้แบบนี้นี่เอง......เหอะๆ

 

ตั้งแต่ปี 1.....ทริปแรก..(ถ้าจำไม่ผิด)

.....ถ้าจะให้ไล่คงไล่ไม่ถูก...เอาเป็นว่าไม่ไล่ล่ะกัน

  งืมมม....นานเกินจนจำเหตุการณ์ไม่ค่อยได้...แต่เหมือนจ.แบงค์ตอนนั้นจะไปด้วย

ทริปเมืองโบราณ กับวิชา Deline...

  ไปนั่งกินอย่างเดียวเลยมั้งนั่น.....เหอะๆ

  โชว์รูมของผ้าต่างๆ พรม รวมถึง wall paper บนถนนสุขุมวิท.....

  คอนโดจ.กุ้งรึเปล่า ถ้าจำไม่ผิด

  งืมมม.....เดินเยอะมาก จำได้...เมื่อยโคตรรร แถม reproduct 4 ชิ้น หฤโหด....ลาย sculpture pattern architect!!!

  เห้ยยย.....ไอ้เชี่ยกันด.....ถ่ายไรว่ะ

  ได้เหยียบ run way เหมือนกับที่อาร์มสตรอง เหยียบดวงจันทร์ เหอะๆ

  โอ้ววว ลิฟต์ใสโชว์โครงสร้าง....เยี่ยมจิงเลยย

  ก๋วยเตี๋ยวสุดยอออดดดดด อร่อยเหอะ...space ดูใหญ่จิงงงง

  อืมมม.....สเปซมันเป็นอย่างนี้นี่เอง.....อืมมม...เค้าก่อสร้างกันแบบนี้นี่เอง

  ง่า...ต้องไปเองง่ะ.....อืมมม....TCDC มันเป็นแบบนี้นี่เอง...โอ้วววว...ห้อง material มันเจ๋งแบบนี้นี่เอง...(มีไว้ไมว่ะ....วัสดุหายาก...ยากแก่การใช้)

  เห้ย....ไม่น่าซื้อดอกไม้มาเลยหว่ะ....รักษาไว้ได้ไม่เกิน 2 วัน....-*-

  เมื่อไหร่งานนี้จะจบฟ่ะ.....ทำเพิ่มจนแทบจะต้องไปสิงสถิตกับหัวตะเข้แว้ววว

  เยี่ยมจริงๆ โรงแรมนี้...อาหารเยี่ยมมาก....โอ้วววว....ไปลอกสเปซต่างประเทศมาป่าวว่ะ....-*-

  ร่มรื่น..อืม...อยู่อย่างไทย

  โอ้วววว...ขี่จักรยานกับธรรมชาติมันมันส์แบบนี้นี่เอง.....โอ้ววว...กล้วยยแขกกก....โอ้ววววของกิน....

  มันส์ๆ สไตล์วิชาพันธ์ไม้....ทริปที่ชิวที่สุดในรอบ 5 ปี แบบสบายๆ

  ที่มีไปหอนาฬิกา.....และถ้าคนที่ได้นั่งรถตู้ไปกับจ....จะได้แวะที่ cemetry กับรางรถไฟสายมรณะ...(มั้งน่ะชื่ออ่ะ)

  จำได้แต่มีจ.นิกไปด้วย.....กรูแก่แล้วใช่ม้ายเนี่ย

  3 ที่กับการเดินตลาดน้ำอัมพวา....

  เหอออ.....สาวเรือเข้าไป.....อืมมมม....มันสร้างแล้วเป็นแบบนี้นี่เอง...อือ...พี่โจ้...จะหล่อไปถึงหนายย...มีสาวๆ หลายคนกรี๊ดสลบไปแว้วว

  วันแรก...ก็เหนื่อยชิบหายจจะขาด...หลังๆ....ในที่สุดกรูก็ปรับตัวได้...กลับถึงหอ...สลบตายย

  วันแรก...อือ ชินกับการออกทริปล่ะ....ไปช่วงหนาว เลยเหนื่อยก่าอยุธยา

  โอย....ร้อนจัง....ซักพัก.....หิวจัง....ซักพัก....ง่วงจัง....และซักพัก....สลบตายตลอดระยะเวลาที่นั่งบนรถ

  สุดท้ายของทริปตลอด 5 ปี ล่องเรือรอบอัมพวาในราคา 17 บาท

เห้อ...เวลาผ่านไปเร็วจิงวุ้ยยย....ตอนนี้จำได้แค่นี้.....ถ้านึกออกมากกว่านี้เข้ามาตอบได้....เง้ออ

5 ปีแล้วเนอะ กับความเป็นนักศึกษาคณะสถาปัตย์ฯ ลาดกระบัง

ปี 1 >>ความสนุกสนานกับการเป็น freshy หน้าใหม่ของพี่ๆ (หวัดดีค่ะพี่...พี่ชื่ออะไรค่ะ ชื่อกายสน. 1 ค่ะ)

ปี 2 >>ตื่นเต้นรอลุ้นกับน้องใหม่ที่จะมาเป็นน้องรหัสตัวเอง (เห้ย...กรูจะได้ผู้ชาย หรือผู้หญิงว่ะ)

ปี 3 >>ยังตื่นเต้นกับการลุ้นน้องรหัส...หลังจากมีน้องเหมือนไม่มีในปีที่แล้ว (เห้ย...คราวนี้ขอผู้หญิง....สรุป.....ได้ผู้ชาย ซึ่งนามนั้นมีชื่อว่า "โดม"...และสรุป....กรูมีน้องรึป่าวว่ะเนี่ย)

ปี 4 >>เลิกหวังแล้ว...ช่างแม่ง....จะผู้ชายผู้หญิง....กูได้หมด (สุดท้ายมันซิ่วไปแล้ว...ไปเป็นนักกอล์ฟมืออาชีพแล้วมั้งป่านนี้)

ปี 5 >>ไอ้เชี่ยยยยย.....กรูปี 5 แล้ว......ทีสิสหัวข้อไรดี....

ปี 5 ช่วงตุลา....ไอ้เชี่ยยยยยย.......จะส่ง final book+chart แล้ว......สาดดดดด

ณ ตอนนี้.....กรูนั่งอัพ space หาติ่งไรหว่า....-*- (นั่งย้อนคิดกลับไป....แมร่งง 5 ปีแล้วหรอว่ะ...เร็วจิง...ตอนนั้นยังเรียกพี่...ตอนนี้กรูเนี่ยแหละพี่โต...เห้อ)

 

สุดท้าย....ชีวิตของการทำทีสิส ทำให้ค้นพบว่า...เวลาคิดทีสิสไม่ออก...จะได้ space ที่หาสาระไม่ได้แบบนี้นี่เอง!!!